ฉันอยู่เคียงข้างคุณเสมอ

"ข้อความจากโปสการ์ด..ที่ไม่ได้เขียน จากทริปหกพู"
060505-07 Hok Phu, Khao Nan NP

060505
คืนค่ำแรก ในเปลผ้าบนยอดหกพู

สวัสดี  อุ่นไอหมอก

ใต้ฟลายชีตสองผืนในดงไม้ ฟลายชีตผืนแรกด้านหนึ่งขึงเปลสนามของพี่แอ๋ม สุดปลายอีกด้านโยกับโอ๋จับจองเป็นเจ้าของเปลคอนโดย่อม ๆ ในคืนนี้  โยชั้นล่างโอ๋ชั้นบน ทั้งสองโอดครวญนิด ๆ กับต้นไม้ที่ยึดเปลของทั้งสองไว้ และคงได้แต่แอบหวังว่า คืนนี้จะได้นอนอย่างเป็นสุข ไม่เกิดอะไรขึ้นกับเสาคอนโดนั่น พื้นที่ตรงกลางเรียบพอให้วางสัมภาระของทุกคน แต่ก็ลาดเอียงพอจะทำให้หน้าคะมำได้ โชคดีที่ไม่มีใครลงไปกองตรงนั้น เพียงแค่หวาดเสียวให้คนข้าง ๆ คอยผวาช่วยฉุดช่วยดึงไว้ ส่วนฟลายชีตอีกผืน กะด้วยสายตามันเล็กกว่าผืนแรกครึ่งหนึ่งได้ นอนกันอบอุ่นกับสมาชิกที่เหลือ โบว์กับเก๋ ติ๊ฟกับฉัน เปลคอนโดแฝดจัดวางเป็นรูปตัววีคว่ำ เก๋กับฉัน ผู้อาศัยชั้นบนของคอนโดต่างก็สาละวนอยู่กับโปสการ์ด ได้ยินผู้อาศัยชั้นล่างอึกทึกกันทั้งคืนโบว์เป็นฝ่ายร้องทักส่วนติ๊ฟ ร้องตอบอย่างไม่เป็นภาษา ..กรน น่ะ

ลืมตาขึ้นมา พวกเรายังอยู่ในรถที่ยังวิ่งอยู่ รถวิ่งมาตลอดทั้งคืนจนเช้านี้ นอกเสียจากหยุดจอดพักรถกลางดึกช่วงหนึ่ง เสียงพูดคุยทางโทรศัพท์สอบถามเส้นทาง แจ้งให้เราเลี้ยวรถออกจากทางใหญ่ที่ทางแยกหนึ่ง  ทางแยกเล็ก ๆ แคบ ๆ ดูคล้ายเป็นทางเดินมากกว่าทางรถนี่รึ เลี้ยวรถเข้าไปไม่นานคำตอบก็อยู่ตรงหน้า บ้านก่ออิฐหลังเล็ก ๆ ชั้นเดียวเจ้าของนิยาม “ฝากฟ้า กรุงชิง” บนแผ่นไม้ที่ปากทางแยก โดยมีทีมงานทาร์ซานผู้นำทางรอต้อนรับอยู่แล้ว พวกเรามีเวลาเตรียมตัวไม่มากนัก ไม่ทันได้ชื่นชมบรรยากาศโดยรอบ ก็ได้เวลาเดินทางกันต่อแล้ว

รถของกลุ่มทาร์ซานพาพวกเราเข้ามาในเหมืองแร่แห่งหนึ่ง ณ ที่ระดับความสูงประมาณ 400 เมตรจากระดับน้ำทะเล เมื่อก้าวลงจากรถของกลุ่มทาร์ซาน เบื้องหน้าเป็นทางลูกรังชันสูง เริ่มต้นก็ต้องออกแรงกันหน่อยแล้วยังไม่ทันเข้าเขตป่าเลย ข้างทางมีสวนหมากสวนยาง ชุมชนเล็ก ๆ กั้นระหว่างเหมืองกับป่า บ้านไม้ยกพื้นหลังเล็กปลูกขึ้นมาอย่างง่าย บางหลังมีลูกหมากแห้งกองอยู่ที่ใต้ถุน บางหลังก็มียางแผ่นพึ่งลมไว้กลิ่นยางยังส่งกลิ่นตลบเข้าจมูกพวกเราเมื่อเดินผ่าน พอข้ามธารน้ำเบื้องหน้า ก็จะเริ่มก้าวสู่ป่าสักที นี่ล่ะก้าวแรกสู่ยอดหกพู